Orak Çekiç

Türkiye’nin köklü siyasal hareketlerinden biri olan Milli Görüş hareketini ideolojik olarak benimsemesem de, saygı duyduğum bir harekettir. Hatta düzenledikleri pek çok mitinge iştirak ettim. Bu mitinglerde pek çok Milli Görüşçü arkadaş edindim. Bu arkadaşlarla zaman zaman konuşuyoruz. Gerek internette gerekse de çeşitli çay partilerinde. Milli Görüş camiası ile yakınlığım bu sebeptendir.

Malum 11 Temmuz tarihinde Milli Görüş hareketinin siyasi kanadı olan Saadet Partisi’nin kongresi yapıldı. Bu kongre daha öncekilerden farklı bir şekilde cereyan etti ve hareket bölünme noktasına geldi. Ben olup biteni önce medyadan takip ettim. Paylaşım sitelerinde gördüğüm kadarıyla taban feci halde bölünmüş durumda. Bunun üzerine Milli Görüşçü arkadaşlarımdan bu konuda fikirlerini aldım. Ama onlarda bölünmüş durumda. Gayet hissi davranıyorlar. Bunun üzerine samimiyetinden asla şüphe etmediğim bir diğer Milli Görüşçü arkadaşıma fikirlerini sordum Bu arkadaş 30 yaşlarında, bulunduğu ilde gençlik kolları başkanlığında görevli, siyaset bilimi üzerinde yüksek tahsil yapmış samimi birisi. Benim mailime verdiği cevap beni gayet tatmin etti. Umarım sizi de tatmin eder. Mailime gönderdiği maili aynen paylaşıyorum. ( Önce benim mailim ).

"Sevgili arkadaşım! Hürmetler, nasılsın?
Konuyu fazla uzatmadan malum olayı sana sorma ihtiyacı duydum. Şimdiye kadar görüştüğüm Milli Görüşçü arkadaşlar ve tabanınız bölünmüş durumda. Sağlıklı bilgi alamıyorum ve bu nedenle sana sorma ihtiyacı duydum. Zira Numan Kurtulmuş başkan seçildiği 2008 yılında sen bana “Bak demedi deme, bu adam ( Numan Kurtulmuş ) bu davaya ciddi yaralar aldıracak” demiştin. Nedenini sorduğumda, “Günü geldiğinde anlatırım” demiştin. Eğer şimdi günüyse cevabını acilen bekliyorum."

“Hürmetler değerli arkadaşım. Sağol ben iyiyim. İnşallah sende iyisindir.


Malum konu taraflı tarafsız tüm Milli Görüş camiasını üzmüştür. Bundan şüphe yoktur. Maalesef öngörülerim doğru çıktı. Bir insanın öngörüsünde isabetli olması sevinilecek bir hadisedir ama benim sevinmemi beklemiyorsundur herhalde. Velhasıl konuyu uzatmanın bir anlamı yok ve ne desek boş. Olan oldu. Bu saatten sonra kimse fikri değişmez, yani ne Erbakancılar ne de Numancılar fikir değiştirmeyecekler. Bunun nedeni nedir diye soracak olursan Milli Görüşün son 8 yılını yani Saadetli dönemini ve özellikle Numan başkanlı dönemi iyi tahlil etmek gerekir. Tabanı iyi analiz edebilirsen bugün yaşananların nedenini gayet iyi anlarsın. Hareket içersindeki grupların çok olması gayet normal olmakla beraber bu grupları 4 ana gruba ayırabiliriz.


1. Grup – Sağlam ve Samimi Milli Görüşçüler: Bu zümre Milli Görüşe gönülden bağlanmış, iktidar ve makam kaygısı gütmeyen gruptur. Bu grup için genel başkanın kim olduğu hiç önemli değildir. Yeter ki Erbakan’a itaat etsin, yeter ki O “Bu başkanınız” desin. Erbakan dağdaki çobanı işaret etse, hepsi samimiyetle ve muhabbetle başkanlarına sahip çıkarlar.


2. Grup – Kurumsalcılar: Camianın hedeflerine ulaşmak için kurdurduğu çeşitli kurumlar vardır. Ama bunlardan iki önemli kurum vardır: AGD ve SP. Maalesef bunların aralarında zaten uzunca bir zamandır sürtüşmenin var olduğunu üzülerek görüyorduk. Bu sürtüşme bu iki kurumu birbirinden gittikçe uzaklaştırmış ve Milli Görüşe hizmetten ziyade kendi kurumlarına hizmet noktasına getirmiştir. Yani kurumcular kendi kurumlarının hedeflerini ana hedefin üstünde görmeye başlamışlar ve tuhaf bir görüntü sergilemeye başlamışlardır. Milli Görüş'ün ana hedefi "Yaşanabilir Türkiye, Yeniden büyük Türkiye ve Yaşanablir bir dünya"dır. Bu bağlamda mesela Saadet partisinde “maneviyat odaklı çalışma ve teşkilatlanma” anlayışı ana hedefi gerçekleştirmek için oluşturulan modelken, bizzat Numan başkanla birlikte bu model gittikçe “iktidar odaklı çalışma” anlayışına dönüşmüş ve iktidar hedefi ana hedefin üstünde görülmüştür. “İktidar olmadan bir şey olmaz” düşüncesi ile ana amacın aracı olan iktidar artık daha üstün bir amaç olmuş ve böylece amaç – araç sendromu yaşanmıştır. Bu zümre samimi olmakla birlikte ana hedefin dışına çıkmışlardır. Aracı amaç kabul ettikleri için, her ne kadar samimi ve fedakâr da olsalar onları şuurlu Milli Görüşçü olarak tanımlamak mümkün değildir.


3. Grup - AKP’ye Gidemeyenler: Bu grup AKP’ye gitmek istediği halde AKP’de yüz bulamayacaklarını gayet iyi bilen ve bu yüzden Saadet Partisini bir araç olarak kullanan zümredir. Bunların derdi makam ve mevkidir, iktidardır. AKP’de yüz bulsalardı şimdi orada olacaklardı. Çünkü onlar için parti çokta önemli değil. Yeter ki ait oldukları parti onlara istediği menfaatleri sağlasın. Bu grup genelde orta düzey itibar ve gelire sahip kimselerdir. Bu nedenle pek çok ilde ve ilçede yönetim sınıfındadırlar. Bu kimselerin Milli Görüşçü olma imkanı asla yoktur.


4. Grup – AKP’den Kovulup Sığınacak Yer Arayanlar: Bu grup AKP’ye katılmış, çeşitli makam ve mevkilerde görev almış ancak ilk fırsatta kapı önüne konulmuş kimselerdir. Bu kimseler AKP’den intikam almak amacıyla Saadet Partisi’ni kullanmaktadırlar. Bunlar Saadet’e gelir gelmez makam ve mevki istemişlerdir. Bu kimselerinde tek derdi intikam ve sığınma duygusudur.


Bu tahlilden çıkarılacak sonuç şudur; 1. grup Erbakan’ın ve dava arkadaşlarının olmadığı bir modele asla razı gelmeyecektir. 2. grup içinse yeter ki iktidar olunsun Erbakan ve dava arkadaşları dahi feda edilebilir. 3. ve 4. grup Erbakan’ı ve dava arkadaşlarını zaten istememektedirler, çünkü Erbakan ve dava arkadaşları varken hedeflerine asla ulaşamayacaklardır.

Aslında bu bile tek başına her şeyi açıklamaktadır. Ama şu hususlara değinmek gerekiyor;


1) Bu kongreden sonra 2., 3. ve 4. gruplar arasında “geçici ittifak” oluşmuştur. Ancak bu ittifak Erbakan’ı ve dava arkadaşlarını tasfiye etse bile kalıcı olamazlar, çünkü daha sonra onları bekleyen “menfaatler çatışması” vardır. Bu çatışmadan güçlü olan yani 3. veya 4. grup galip çıkabilir diğerleri ise “pişman olduk, eyvah biz ne yaptık” şeklinde gayri samimi dövünmeler içine girebilir.


2) Senin bölünme dediğin ise 1. grup ve bu “geçici ittifak” arasındaki çatışmadır. Henüz bölünme söz konusu değildir. Bölünmeden bahsedebilmek için beklemek gerekir. Şimdiden “bölündük” yaygarası koparanlar vahim bir hata içindedir.

3) Gerek parti ve gerekse de dernek kurulmalarının ardından 2, 3 ve 4. gruplar yönetimlerde söz sahibidir. Bunun nedeni sağlam Milli Görüşçülerin "Görev alınmaz verilir" düstüru ile kendilerine görev verilmesini beklerken, "geçici ittifak" ise "Makama giden yol göz önünde olunan mevkilerin zabtıdır" düsturuyla yönetimi ve mühim noktaları ele geçirmiş olmalarıdır. Bu kimseler zaman içerisinde ağırlıklarını gittikçe artırarak camia üzerinde etkili konuma geldiler ( Bak bu madde çok önemli ileride bu maddeye dayanarak kongrede söylediğim sözleri açıklayacağım ).


4) Numan Kurtulmuş, asla bir lider olamayacağını göstermiştir. Partiyi durduk yere kongreye götürerek partinin bu noktaya gelmesine sebep olmuştur. ( Kongreye bahane olarak ise mahkemeden gelen ve Yüksek İstişare Kurulu'nun, Siyasal Partiler Kanunu'na aykırı olması ve kaldırılması ile ilgili yazı gösteriliyor. Doğrudur, ancak kongre yerine genel kurul yahutta farklı çözümler söz konusudur. Yani kongre çokta elzem değildi ). Genel başkanımız, hüsnü zan ile söyleyecek olursak, basiretsizlik ve beceriksizlik etmiştir. Su-i zan ile söylenecekler çok ağır ithamlar olur. Niyetinin ne olduğu ben bilemem. Bu nedenle düşüncelerini tam olarak bilmeden yargılamak zaten doğru olmaz. Ancak gerek hüsnü zan gerekse de sui zan olsun her iki halükarda da bir lider veya başkan olamayacağı açıktır.


5) Erbakan Hocam öyle birilerinin - özelliklede hasımlarının iddia ettiği gibi - bitmiş değildir. Tam tersine her defasında olduğu gibi yeniden güçlenerek çıkacaktır. Şu an ortamı yokluyor. O birileri gibi basit bir lider değildir. Bin defa düşünür ve adam gibi bir karar verir. Tabi düşmanları sevinmektedirler ama sevinmeleri boşunadır. En azından ben Erbakan Hocam ne derse onu yapacağım. O’na itaat şerefimdir. Allah beni bu yoldan ayırmasın.


Son olarak Numan Kurtulmuşla ilgili o gün söylediğim ifadelerin dayanağını soruyorsan, daha onlara zaman var. Ne de olsa Numan Kurtulmuş hala partimizin genel başkanıdır. O’nun hakkında bildiklerimi söylemek için daha vakit vardır. O makamdan indiği güne kadar bu hususta bir açıklama yapmayacağım. Bu doğruda olmaz zaten.


Umarım şahsi görüşlerimi izah etmeye çalıştığım bu uzun açıklama seni tatmin etmiştir. Daha ileriki zamanlarda her şey daha da netleşecektir. Sen Erbakan hocamın işaretini bekle. Sağlıcakla kal…"

__________________
Yalan dört nala gider, gerçek adım adım yürür.
Fakat gene de vaktinde yetişir.

acemi

Erbakan hoca ve dava arkadaşlarının "davası" nedir ki?
Erbakan'ın parmağı kalksa ne olacak kalkmasa ne olacak?

__________________
tövbekar iktisatçı!

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]